احضار روح «گوبلز» توسط وزیر خارجه آلمان!

به گزارش گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، روزنامه «وطن امروز» در یادداشتی از «محمد واعظی» نوشت:

 «آدولف هیتلر»، رهبر آلمان نازی در کتاب «نبرد من» می‌نویسد: «مردم آلمان شکست این کشور در جنگ اول جهانی را به این دلیل پذیرفتند که یهودی‌های دارای نفوذ در مطبوعات از تکنیک دروغ بزرگ استفاده کردند. این روش مستلزم آن است که دروغ چنان عظیم باشد که هیچ‌کس باور نکند که کسی آنقدر گستاخ باشد که چنین بی‌شرمانه حقیقت را تحریف کند…».
این روش، بعدها در قالب ساختار و مفهومی به نام «دروغ بزرگ» توسط «یوزف گوبلز» وزیر تبلیغات هیتلر بسط داده شد. کار به جایی رسید که «دروغ بزرگ» به یک مفهوم ملموس در حوزه پروپاگاندا تبدیل و به «دروغ گوبلزی» معروف شد. اگر چه امروز دهه‌ها از پایان جنگ دوم جهانی و خودکشی هیتلر و گوبلز سپری شده است اما به نظر می‌رسد «دروغ گوبلزی» هنوز در رگ و ریشه برخی سیاستمداران آلمانی، اعم از دموکرات ـ مسیحی و سوسیال ـ دموکرات جا دارد! اخیرا وزیر خارجه دولت آلمان که در ظاهر سعی دارد خود را فردی پایبند به مقررات بین‌المللی معرفی کند، جمله قابل تاملی را درباره فعالیت‌های هسته‌ای و منطقه‌ای ایران بر زبان راند. «هایکو ماس» در این‌باره اظهار داشت: «مطمئن هستیم نیازمند چارچوبی هستیم که اطمینان حاصل کنیم ایران اقدام به تولید اورانیوم نخواهد کرد! درباره برنامه موشکی ایران و نقش این کشور در سوریه هم رایزنی‌‌‌هایی با دیگر کشورها صورت خواهیم داد».
بدون شک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، اظهارات اخیر هایکو ماس را می‌توان بزرگ‌‌‌‌‌ترین دروغ مقامات آلمانی درباره فعالیت‌های هسته‌ای ایران از سال ۲۰۱۵ (زمان انعقاد برجام) تاکنون قلمداد کرد.
این اظهارات، تلفیقی از ۲ عنصر «دروغ» و «وقاحت» بوده و نشان‌دهنده بازی خطرناکی است که بازماندگان هیتلر در زمین دولت ترامپ آغاز کرده‌‌‌اند.
۱- اظهارات هایکو ماس نوعی «بازگشت نرم» به ادعاهای غیرمتعارف مقامات غربی در تقابل با برنامه هسته‌ای ایران محسوب می‌شود. فراتر از آن، در برجام حدود و ثغور فعالیت‌های هسته‌ای ایران‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، از جمله ظرفیت و میزان غنی‌‌سازی اورانیوم مشخص شده است.
از سوی دیگر، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ۱۴ گزارش خود پس از برجام، پایبندی ایران به توافق هسته‌ای را کاملا تایید کرده است. در چنین شرایطی «خطرناک جلوه دادن» برنامه هسته‌ای محدود‌شده ایران چه معنا و مفهومی دارد؟ ماس خود نیز بخوبی می‌داند حتی در دوران قبل از انعقاد توافق هسته‌ای با ایران ادعای مقامات غربی مبنی بر غیرصلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران محلی از اعراب نداشته است. حال در سال ۲۰۱۹ میلادی، یعنی درست در زمانی که برجام برنامه هسته‌ای کشورمان را بشدت محدود کرده است، طرح موضوع «تولید اورانیوم» به چه معناست؟
۲- هایکو ماس به نمایندگی از تروئیکای اروپا و بر اساس تقسیم کار پشت‌پرده‌ای که میان آلمان، انگلیس و فرانسه صورت گرفته است، این جملات را بر زبان رانده است تا از یک‌سو مسیر طرح دوباره اتهامات هسته‌ای آمریکا علیه ایران را هموار کند و از سوی دیگر، به خیال خود و همراهانش سیگنال هشداردهنده‌ای را به کشورمان مخابره کند. این همان مسیری بود که «نیکی هیلی» نیز در دوران حضور خود در مسند نمایندگی آمریکا در سازمان ملل متحد پیمود و البته به نتیجه‌ای نرسید. با این حال اظهارات اخیر هایکو ماس پیام غیرمستقیمی را به دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان مخابره می‌کند؛ اینکه کشورهای اروپایی به مانند آمریکا دارای این ظرفیت هستند که حقایق موجود درباره برنامه هسته‌ای ایران را (با وجود پایبندی ایران به توافق هسته‌ای و تایید آژانس) وارونه جلوه دهند! در این میان، اساسا استفاده از «دروغ بزرگ» اهمیتی برای امثال هایکو ماس، لودریان و دیگر مقامات اروپایی ندارد.
۳- سکوت دستگاه دیپلماسی کشورمان در برابر اظهارات هایکو ماس، بی‌ربط با محوریت ژرمن‌ها در ایجاد ساختار معیوب و محدود INSTEX نیست! همگان به یاد دارند که SPV یا ساختار مالی ویژه اروپا برای نخستین‌بار توسط وزیر خارجه آلمان معرفی و در ادامه در قالبی موسوم به اینستکس طراحی شد. بدون شک این از سوی ملت ایران پذیرفته نیست که «محوریت ژرمن‌ها در INSTEX» به دستمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، دلیل یا بهانه‌ای برای سکوت در برابر اقدامات وقیحانه برلین در برابر تهران تبدیل شود. ضمن آنکه خیانت مقامات آلمانی و اروپایی در قبال راه‌اندازی سازوکار مالی ویژه اروپا و بی‌تعهدی آنها در این‌باره نیز بر همگان مسجل است. ژرمن‌ها و فرانسوی‌ها سعی دارند «INSTEX» را به جای یک «تضمین اقتصادی»، به یک «اهرم فشار» یا «حق‌السکوت» علیه ایران تبدیل کنند. این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران زیر بار چنین موضوعی نخواهد رفت. از این رو وزارت امور خارجه کشورمان باید هر چه سریع‌‌‌‌‌‌تر نسبت به برخورد قاطعانه با هایکو ماس و وزارت خارجه آلمان اقدام کرده و بدون هیچ‌گونه تعارفی، پرده از بازی مشترک واشنگتن و برلین (و ۲ بازیگر اروپایی دیگر) علیه کشورمان بردارد. در غیر این صورت، اتخاذ چنین مواضع و بیان چنین جملات هدفمندی از سوی مقامات غربی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *